دانلود متن عربی و ترجمه فارسی قرآن به تفکیک جزء PDF
با خط درشت و زیبا و بصورت پاورپوینت نمایشی (هر آیه در یک صفحه)
با خط درشت و زیبا و بصورت پاورپوینت نمایشی (هر آیه در یک صفحه)
هر کس به تلاوت قرآن انس گیرد از جدایی دوستان احساس تنهایی نمی کند.
امام علی (ع)
غررالحکم و دررالکلم، عبدالواحد الآمِدی، ح8790
امام خامنه ای:
باید در کشور ما و در میان جامعه ما ترتیبى اتّخاذ بشود که همه آحاد مردم به نحوى با قرآن انس داشته باشند و مفاهیم قرآنى براى آنها مفهوم باشد و معانى قرآن را درک کنند، به قرآن مراجعه کنند؛ ولو به طور اجمال ، از مفاهیم قرآنى سر دربیاورند. 1393/4/8
درج مطلب 17 مهر96
پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای 15 توصیه کاربردی رهبرمعظم انقلاب اسلامی برای انس بیشتر با قرآن را منتشر کرده است.
*نوجوانان را با متن و ترجمه قرآن آشنا کنید
واقعیت تلخ این است که قرآن هنوز در جامعهی ما، یک امر عمومی نشده است. همه به قرآن عشق میورزند و احترام میکنند؛ اما عدهی کمی همواره آن را تلاوت و عدهی کمتری در آن تدبر میکنند.
برای رفع این نقیصه که کاری ممکن و روان است، در گام اول باید جوانان و نوجوانان را با متن و ترجمهی قرآن آشنا کرد و از شربت گوارا و حیاتبخش قرآن، به ذایقهی آنان چیزی چشانید. 1368/07/20
*حفظ قرآن از دبستان شروع بشود
ترتیبی بدهید که بشود بچهها را از کوچکی در دبستان وادار به حفظ قرآن کنند - البته مجبورشان نکنند - جایزه قرار بدهند و مثلاً بگویند هر بچهیی که در دورهی دبستان، اینقدر از قرآن را حفظ بکند، این مقدار امتیاز خواهد گرفت؛ یا اگر کسی در دبیرستان، این مقدار قرآن را حفظ کند، به قدر این واحدها یا این درسها، نمره یا امتیاز مادّی میدهیم. 1369/12/01
من عقیدهام این است که حفظ قرآن باید از بچگی شروع بشود، یعنی حدوداً از دوازده سالگی سیزده سالگی؛ «التّعلم فی الصّغر کالنقش فی الحجر».1370/11/03
*ناتوانی در روخوانی قرآن از هیچکس پذیرفتنی نیست
وقتی در کشوری، مثلاً بیست یا بیست و پنج میلیون جوان از زن و مرد هست، جا دارد که در میان اینها، اقلاً یک دو، سه میلیون تالی قرآن، با آداب و شرایطش باشد؛ اقلاً یک میلیون از این جوانان، حافظ کلام خدا باشند؛ تعداد معتدٌبهی از جوانان، عارف به معانی قرآن و قادر به فهم الفاظ و ظواهر قرآن باشند؛ تعداد معتدٌبهی، عالم به قرائات مختلف و نوافل قرائت و زینتهای تلاوت قرآن باشند و بدون استثنا، همهی مردم در این کشور، قادر به روخوانی قرآن باشند. این، قاعده است. نمیشود قبول کرد، در کشوری که مردمش معتقد به اسلام هستند، احدی از آحاد مردم - غیر از اطفال بسیار کوچک - باشند که نتوانند قرآن را بخوانند؛ چه رسد به اینکه در نظامی، مردم بر پایهی اسلام زندگی کنند. 1369/01/19
*معنای آیات قرآن را با مراجعه به ترجمهها و تفاسیر درک کنید
آیهای را که تلاوت میکنید، بدرستی معنایش را درک کنید. همین معنایی که یک عربیدان میتواند بفهمد، همین معنای ظاهری را درست درک کنید. این که درک شد، آن وقت در تلاوت، فرصت و قدرت تدبر به انسان دست میدهد. یعنی انسان میتواند آن وقت تدبر کند. و من به شما عرض کنم وقتی که معنای آیه را بدانیم، آن کسی که اهل صوت و آهنگ و لحن و خواندن هست، خودِ این فهم معنای آیه، لحن را هدایت میکند. اگر ما بدانیم چی داریم میخوانیم، هیچ لزومی ندارد که نگاه کنیم ببینیم فلان قارىِ فرض کنید که معروف، وقتی این آیه را خوانده، کجا را پایین آورده، کجا را بالا برده، کجا را با رقت خوانده، کجا را با شدت خوانده. نه، لزومی ندارد. اگر معنا را فهمیدیم، خود این معنا آدمی را که اهل صوت هست و صدای او آهنگپذیر است و انعطاف آهنگ دارد، صدای او را هدایت خواهد کرد، خودش آهنگ را به ما خواهد داد؛ مثل حرف زدن معمولی.
متأسفانه اکثر مردم ما از الفاظ آیات کریمهی قرآن، مستقیم کمتر استفاده میکنند؛ یعنی اکثر عربی نمیدانند. خب یکی از محرومیتهای ماست. لذا در قوانین کشور فراگیری زبان عربی که زبان قرآن است، یکی از چیزهای لازم فرض شده که این، به خاطر همین است. اگر ما واقعاً بخواهیم معانی قرآن را بفهمیم، مردم معمولی که عربی هم نخواندند، میتوانند مراجعهی به تفاسیر و به ترجمهها بکنند. 1389/05/21
*به محض بیکاری، قرآن بخوانید
ما باید رابطهمان را با قرآن روزبهروز مستحکمتر کنیم. در خانهها قرآن بخوانید. حتی در هنگام بیکاری، چنانچه مختصر فراغتی پیدا میکنید، خودتان را به قرآن وصل کنید. هر روز مقداری قرآن بخوانید و آن را فرابگیرید. 1370/11/17
*یک نسخهی قرآن در جیب بغلتان داشته باشید
در آن دوران طاغوت، من در مشهد جلسات تفسیر و درس قرآن داشتم؛ به جوانانی که میآمدند، میگفتم که هر کدام از شماها یک نسخهی قرآن در جیب بغلتان داشته باشید؛ اگر در جایی منتظر کاری میایستید و فراغتی پیدا میکنید - یک دقیقه، دو دقیقه، پنج دقیقه، نیم ساعت - قرآن را باز کنید و به تلاوت آن مشغول شوید، تا با این کتاب انس پیدا کنید.
ما در طول هشت سال جنگ، زیر آتش توپ و تفنگ، جوانانی را در جبههها داشتیم که به مجردی که بر زمین مینشستند و اندک فراغتی پیدا میکردند، قرآنشان را باز میکردند و مشغول تلاوت میشدند؛ یا مثلاً اگر در اتوبوس و یا کامیون نشسته بودند و داشتند میرفتند، قرآنشان را درمیآوردند و بنا میکردند به خواندن. 1370/11/03
*روزی ده آیهی قرآن بخوانید
قرآن را بایستی از خودمان جدا نکنیم. دائم باید با قرآن مرتبط و مأنوس باشیم. حالا در روایات دارد که هر روز لااقل پنجاه آیهی قرآن بخوانید. این، یکی از معیارهاست. اگر نتوانستید، روزی ده آیهی قرآن بخوانید؛ نگوئید سورهی حمد را میخوانم و این چند آیهی سورهی حمد با چند آیهی سورهی قلهواللَّه - یک رکعت - میشود همان ده آیهای که فلانی میگوید. نه، غیر از آن قرآنی که در نماز میخوانید - چه نماز نافله، چه نماز فریضه - قرآن را باز کنید، بنشینید، با حضور قلب، ده آیه، بیست آیه، پنجاه آیه، صد آیه بخوانید. 1386/06/22
*خود را به تدبر در قرآن عادت دهیم
اینکه حتی قرآن را با صدای خوش تلاوت کنیم یا تلاوت خوش را بشنویم و از آن لذّت ببریم کافی است؟ نه. چیز دیگری لازم دارد. آن چیست؟ آن تدبّر در قرآن است. باید در قرآن تدبّر کرد. خودِ قرآن در موارد متعدد از ما میخواهد که تدبّر کنیم. عزیزان من! اگر ما یاد گرفتیم که با قرآن بهصورت تدبّر، اُنس پیدا کنیم، همهی خصوصیاتی که گفتیم حاصل خواهد شد. ما هنوز خیلی فاصله داریم؛ پس باید پیش برویم. 1373/10/14
*سهلانگارانه به آیات نگریستن را کنار بگذاریم
اصلا تدبر برای تفسیر کردن نیست؛ برای فهمیدن مراد است. انسان هر سخن حکیمانهای را دو گونه میتواند تلقی کند: یکی سرسری و با سهلانگاری؛ یکی با دقت و کنجکاوانه. این اصلا به مرحلهی تفسیر کردن و تعبیر کردن نمیرسد. تدبری که در قرآن لازم است، پرهیز کردن از سرسری نگریستن در قرآن است؛ یعنی شما هر آیهی قرآنی را که میخوانید، با تأمل و ژرفنگری باشد و دنبال فهمیدن باشید. این همان تدبر است و بدون اینکه نیازی به این باشد که انسان، سلایق خودش را به قرآن تحمیل کند - که همان تفسیر به رأی است - خواهید دید که بابهایی را از معرفت، به حسب محتوای آیه - هرچه که محتوای آیه است - باز میکند. 1377/07/18
*آنقدر قرآن را از اول تا آخر بخوانید تا ذهنتان با معارف آن آشنا شود
خواندن قرآن، از اول تا آخر، یک چیز لازمی است. باید قرآن را از اول تا آخر خواند؛ باز دوباره از اول تا آخر؛ تا همهی معارف قرآنی یکجا با ذهن انسان آشنا شود. البته معلمینی لازمند تا برای ما تفسیر کنند، مشکلات آیات را تبیین کنند، معارف آیات و بطون آیات الهی را برای ما بیان کنند ؛ اینها همه لازم است. اگر اینها شد، هرچه زمان به جلو برود، ما به جلو میرویم و توقف دیگر وجود ندارد. 1389/04/24
*قرآن خواندن با حالت روزهداری لذت دیگری دارد
با حالت روزهداری یا حالت نورانیتِ ناشی از روزهداری، در شبها و نیمه شبها تلاوت قرآن، انس با قرآن، مخاطب خدا قرار گرفتن، لذت دیگری و معنای دیگری دارد. چیزی که انسان در چنین تلاوتی از قرآن فرا میگیرد، در حال متعارف و معمول نمیتواند به چنین تلاوتی دسترسی پیدا کند؛ آنها از این هم بهره میبرند. 1386/06/23
*قهرمانان قرآنی را احترام کنید
اگر بخواهیم همه قرآن را بیاموزند، عدّهای باید در اوج قرار گیرند - مثل همه چیز دیگر - همینطور که اگر بخواهید ورزش، همگانی شود، بایستی عدّهای قهرمان را جلوِ چشم مردم نگهدارید. اگر بخواهید قرآن در خانهها، بین بچهها، بین بزرگها، بین زنها و مردها رواج پیدا کند، بایستی قهرمانان قرآنی را احترام کنید. 1377/09/01
*برای قراء قرآن منبر بگذاریم
میخواهم در جامعهی ما کاری بشود که برای قراء قرآن منبر بگذاریم و همچنان که الان وعاظ منبر میروند، قاریان قرآن هم منبر بروند و مثلا نیمساعت قرآن بخوانند و مردم آن زلال کلام الهی را مستقیم از او بشنوند و دلهایشان بلرزد و اشک بریزند و موعظه بشوند و بلند شوند و بروند؛ ولی ما حالا قرآن کریم را فقط مقدمهی سخنرانی قرار دادهایم!
من در سالهای 51 و 52 و 53 در مشهد سخنرانی میکردم؛ میایستادم سخنرانی میکردم. بعد هم که حرف من تمام میشد، روی زمین مینشستم. سپس صندلی میگذاشتیم، تا قاری قرآن تلاوت کند. 1370/01/22
*حاجیها در حج یک ختم قرآن داشته باشند
اگر یک جوانی، یک مردی یا زنی در دورهی حج انس با قرآن را یاد بگیرد، تأمل و تدبر در عبارات دعاها و مناجات با پروردگار را یاد بگیرد، این میشود سرمایهای برای او در طول زندگی. حاجی اگر خود را مقید کند که در مدینهی منوره یک ختم قرآن بخواند؛ در مکهی مکرمه یک ختم قرآن بخواند - اینجا خانهی قرآن است؛ محل نزول قرآن است - یا اگر نمیتواند یک ختم قرآن بخواند، یک بخش عمدهای از قرآن را بخواند با تأمل، با تدبر؛ اگر عادت کند به تأمل و تدبر در قرآن در این مدتی که آنجاست - بتوانید عادت بدهید حاجی را به اینچنین سیرهها و رویههای ماندگار معنوی و روحی - این برای او میشود یک سرمایه. قرآن یک ذخیرهی تمامنشدنی است. انس با قرآن از هر واعظی، از هر رفیق ناصحی، از هر درسی برای انسان مفیدتر است. 1386/08/23
*جوانان آیات عزت و توحید عملی را حفظ کنند
اگرچه همهی آیات کریمهی قرآن نور است، اما امروز جوانان به بخشی از آیات قرآن خیلی احتیاج دارند و آن، چیزهایی است که عزت اسلام و عزت جامعهی اسلامی و توحید عملی جوامع اسلامی در آنهاست. جوانان ما در همهجای دنیای اسلام بایستی اینگونه آیات را روان و حفظ باشند و از آنها درس بگیرند. 1370/03/16
انتهای پیام/
بسم الله الرحمن الرحیم
چرا قرآن را حفظ کنیم ؟
حفظ قرآن کریم از دیدگاه علما (قسمت چهارم)
ارزشمندی و فضیلت انس با قرآن از طریق حفظ آیات گهربارش، در فرهنگ قرآن و سیرهی معصومان علیهم السلام به خوبی روشن گشت. در این بخش، گزیدهای از سخنان علمای بنام جهان اسلام و شاگردان برجستهی مکتب اهل بیت علیهم السلام که همگی آشنای با فرهنگ دینی و مذاق شریعت بوده و پس از پیامبر خدا و امامان معصوم علیهم السلام، مرجع و راهنمای راهیان طریق معرفتند، دربارهی حفظ قرآن را بیان مینماییم.
آیت الله العظمی امام خامنهای
«نپرداختن به حفظ قرآن در حال حاضر، واقعاً نقیصهای در حوزههای ما به شمار میآید. در بعضی از حوزههای اهل سنت – همان طور که مسبوق است از بدو ورود، حفظ قرآن جزو شرایط است. در دیگر حوزهها نیز اگر شرایط، حفظ قرآن نباشد؛ ولی بدان تشویق میشوند. غالب اهل سنت، با قرآن انس زیادتری دارند … .
حفظ قرآن، بسیار با ارزش است. برادران اهل سنت در حوزههای علمیهشان، با این که در غالب مسائل و مباحث، به قدر حوزههای ما، عمق علمی و فقهی ندارند، این امتیاز بزرگ را بر ما دارند که طلبه، اول که وارد میشود، به تلاوت و فراگیری قرآن و بعد هم به حفظ آن میپردازد.
شما غالباً جوان هستید و برای جوان، حفظ قرآن کاری ندارد. من خودم تأسف میخورم که این همه شعر و نثر و عین عبارات خیلی از کتابها را به فارسی و عربی حفظ داشتم – که حالا دیگر یواش یواش زایل میشود – ولی قرآن را حفظ نداشتم. کسی نبود به ما بگوید قرآن را حفظ کنید. من الان وقتی بعضی از جوانانی را که حافظ قرآنند میبینم – که بحمدالله بعد از انقلاب، ما از این قبیل افراد زیاد داریم – یا بعضی بزرگان اهل علم را که حافظ قرآنند میبینم، غبطه میخورم و میگویم: حاضر بودم اگر چیزی از امور معنوی داشتم، بدهم و آن حفظ قرآن را بگیرم. نمیشود دیگر. اینها معاملهای نیست. حالا هم که دیگر از ما و حافظه و اشتغالاتمان گذشته؛ اما وقت شما نگذشته است. بر حفظ قرآن، همت گمارید».[١]
«مردم مسلمان ایران باید حفظ قرآن را جدی بگیرند … و آن را به عنوان سرمایهای بزرگ در زندگی خویش به کار گیرند. این شرف بزرگی است که آیات الهی برای همیشه در ذهن و دل شما ماندگار باشد، ما به قرآن نیاز داریم … . من از نوجوانها خواهش میکنم که قدر سنین فراگیری و حفظ را که الان در آن هستند بدانند و قرآن را حفظ کنند تا معارف آن در سینهها نفوذ پیدا کند».[٢]
«شما جوانان و نوجوانانی که قرآن را فرا میگیرید، این را بدانید که یک ذخیرهی مادامالعمر برای اندیشیدن و فکر کردن را برای خودتان فراهم میکنید. این چیز بسیار با ارزشی است. ممکن است در سنین جوانی، معانی و معارف عمیقی را از آیات قرآن استنباط نکنید و نتوانید درست بفهمید – فقط چیزهای سطحی و اندکی از معارف را بفهمید – اما به موازات بالا رفتن سطح معلومات و پیشرفت علمی، هر چه علم شما بیشتر بشود، از آیات قرآن که در حافظهی شما و در ذهن شماست، بیشتر استفاده میکنید. حضور قرآن در ذهن انسان، نعمت بسیار بزرگی است. فرق است بین کسی که برای مطلبی، بارها آیات قرآن و فهرستهای قرآنی را جست و جو میکند تا ببیند در این باره آیهای وجود دارد یا نه، با آن کسی که آیات قرآن در ذهن اوست، قرآن در دل اوست، آیات قرآن جلوی چشم اوست؛ نگاه میکند، آن چه را که در هر بخشی از معارف اسلامی به آن نیاز دارد، از قرآن استنباط و استخراج میکند و روی آن فکر و تأمل میکند و از آن استفاده میبرد. انس با قرآن در دوران کودکی و نوجوانی تا دوران جوانی، یک نعمت بسیار بزرگ است. البته این مقدمه است؛ آشنایی با الفاظ و ظواهر قرآن، گام اول است؛ اما گام اول لازم! اگر دانشپژوهان ایرانی و قرآنی، این قدم را برندارند، قدمهای بعدی دشوار و گاهی ناممکن خواهد شد».[٣]
بایستی در اوقاف و جاهای دیگر، واقعاً برنامهریزی وسیعی برای حفظ قرآن بشود؛ … اصلاً جلسه بگذارید و ترتیبی بدهید که بشود بچهها را از کوچکی در دبستان وادار به حفظ قرآن کنند – البه مجبورشان نکنند – جایزه قرار بدهند و مثلاً بگویند هر بچهای که در دورهی دبستان، این قدر از قرآن را حفظ بکند، این مقدار امتیاز خواهد گرفت؛ یا اگر کسی در دبیرستان، این مقدار قرآن را حفظ کند، به قدر این واحدها یا این درسها، نمره یا امتیاز مادی میدهیم. من حاضرم در این مورد کمک کنم و هر چه که بخواهید پشتیبانی بکنید، من آمادهام … .
مسألهی حفظ را خیلی جدی بگیرید. متأسفانه ما و بچههایمان، حفظ قرآن نداریم. بگذارید یک خرده جلو برویم و در سطح کشور مسألهی حفظ قرآن را گسترش بدهیم؛ آن گاه حرفی نداریم که در موقع سربازی، حافظان قرآن را معاف کنیم. البته ما نباید این طور بگوییم که حافظ قرآن معاف است؛ چون مسألهی سربازی در اینجا، غیر از سربازی در مصر است. سربازی در اینجا، مثل قرآن خواندن است و جهاد فی سبیل الله است. جهاد فی سبیل الله با قرآن خواندن، عدلین هستند؛ اینها از هم جدا نیستند».[۴]
«ما که در یک جامعهی بزرگ و در یک کشور پهناور زندگی میکنیم، بایستی هزاران نفر[۵] حافظ قرآن داشته باشیم. کسانی که در سنین بالا هستند، شانس حفظ کردنشان کمتر است؛ اگر چه شانسشان منتفی نیست. البته بعضیها وقت نمیکنند؛ اگر وقت میکردند، میتوانستند تجربه و آزمایش کنند. من خودم وقت نمیکنم؛ و الا در همین سن هم شروع به حفظ قرآن میکردم. جوانان این را بدانند که حتی در سنین ما، اگر وقت و مجال بود، جا داشت و بهتر بود که کسی برای حفظ قرآن صرف وقت میکرد؛ در سنین جوانی این کار لازم است. اصلاً بهتر این است که همهی مردم ما انسشان با قرآن به گونهای باشد که آیات قرآن به گوششان آشنا باشد؛ وقتی آیهای را میخوانند، صدر و ذیل و قبل و بعد آیه برایشان آشنا باشد».[۶]
«یک جنبهی مهمتر دیگر، حفظ قرآن است. برادران! شماها چرا قرآن را حفظ نمیکنید؟ شماها جوانید. والله مکرر اتفاق افتاده که با خودم فکر کردهام و گفتهام که اگر ممکن باشد، هر چه دارم، بدهم و حفظ قرآن را بگیرم؛ ولی افسوس که ممکن نیست. در این سن، من دیگر نمیتوانم قرآن را حفظ کنم؛ اما شما جوانید، شما بچهاید و میتوانید حفظ کنید. حافظهی شما، حافظهی جوانی است. سنین بیست و پنج ساله و سی ساله و زیر سی سال – که غالب قراء ما بحمدالله در این سن هستند – سنین حفظ قرآن است. کلام خدا و آیات کریمهی الهیه را حفظ کنید و از حفظ بخوانید …».[٧]
«باید وارد شوید و قرآن را حفظ کنید. من در برنامههای این دو سه روز که پخش شد، دیدم بچههای کوچک ما قرآن را با خصوصیات آیه، سوره، صفحه به صفحه و خط به خط حفظ کردهاند. بسیار کار جالبی است. بسیار زیباست. واقعاً باید از پدران و مادران این بچهها تجلیل کرد. بسیار اهمیت دارد که انسان این طور با نوجوان خودش کار کند و او را این گونه بار بیاورد. اینها میماند».[٨]
نتیجهگیری
از بررسی بیانات علما و بزرگان دینی به دست میآید که حفظ قرآن کریم، قطعاً از مستحبات مورد تأکید شریعت اسلام میباشد. به علت خواص و آثار حفظ قرآن، آرزوی هر دینپژوه این است که بتواند جملات نورانی قرآن را به خاطر سپرده و از حفظ داشته باشد.
فقها و مراجع محترم تقلید، بیشترین آشنایی را با منابع و جایگاه هر کدام از مسائل در اسلام دارند؛ با مراجعهی به این نواب عام امام عصر (عج) اهمیت، آثار و برکات حفظ قرآن بیشتر برای انسان ملموس و نمایان میگردد.
١. حوزه و روحانیت؛ ج ٢، ص ٣٢١.
٢. قرآن کتاب هدایت؛ ص ۴٣.
٣. بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار جمعی از حافظان و قاریان نونهال و نوجوان کشور؛ ١٣٨٠/۶/٢٨.
۴. بیانات در مراسم تودیع با قاریان قرآن، استاد شحات محمد انور و استاد محمد بسیونی، ١٣۶٩/١٢/١.
۵. شایان ذکر است که مقام معظم رهبری در تازهترین مطالبهی خود از جامعهی قرآنی و مسئولین فرهنگی کشور، فرمودهاند ما باید حداقل ده میلیون حافظ قرآن در کشور داشته باشیم؛ سخنرانی در پایان دیدار جمعی از قاریان و حافظان کشور، در ماه مبارک رمضان، ١٣٩٠/۵/١١.
۶. سخنرانی در پایان مراسم قرائت قاریان قرآن، در ماه مبارک رمضان، ١٣٧٠/١٢/٢٧.
٧. بیانات در دیدار با قاریان قرآن: شعبان عبدالعزیز صیاد، محمود صدیق منشاوی، ١٣٧٠/١/٢٢.
٨. بیانات در مراسم تودیع با قاریان قرآن: شعبان عبدالعزیز صیاد، محمود صدیق منشاوی، ١٣٧٠/٢/۶.
منبع: پایگاه بزرگ قرآنی طه
فرزند کربلایی کاظم ساروقی میگوید: سال ۸۶ خدمت مقام معظم رهبری رسیدم وقتی گفتم پسر کربلایی کاظم هستم، گفتند شبیه پدرت هستی! گفتم مگر شما پدر بنده را دیدهاید؟ فرمودند حدود هفده ـ هجده سالم بود که شهید نواب صفوی ایشان را به مشهد آورد.
« حاج اسماعیل کریمی» فرزند 85 ساله مرحوم کربلایی کاظم ساروقی که از نظر صورت و سیرت بسیار شبیه به پدرش مرحومش هست. او خاطرات نابی از پدر خود دارد که شنیدنش برای هر شنوندهای میتواند جذاب باشد. محمدکاظم کریمی (مشهور به کربلایی کاظم ساروقی) روستاییزادهای بیسواد بود که به اذن خدا و با عنایت اهل بیت(ع) حافظ کل قرآن کریم شد و این امر از سوی علمای زمان از جمله حضرات آیات بروجردی و مرعشی نجفی مورد تأیید قرار گرفت. حتی رهبر معظم انقلاب نیز در سنین نوجوانی با مرحوم کربلایی کاظم برخورد داشتهاند و این معجزه مورد تأیید ایشان نیز قرار گرفته است.
حال پسر که همشکل و همسن پدر در آن سالها است، حرفهایی دارد و خاطراتی را بازگو میکند که برای نسل امروز شنیدنی ست.
یکی از موضوعاتی که مدتهای زیادی ذهنم را درگیر کرده بود این بود که خدا چه کسانی را در قرآن به عنوان دوست خود معرفی کرده است (اهمیت این موضوع زمانی درک میشود که نتیجه حب خدا به خلق مشخص شود که در روایات زیادی به آن اشاره شده که از جمله آثار آن : رسیدن به کمال انسانی و عطیه های الهی از جمله چشم بصیرت , گوش شنوا و قلب متصل به عالم بالا و ...
یکی از آیات کلیدی که در این باره با آن مواجه شدم آیه 195 سوره بقره بود که خداوند فرمودهاند که «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنین » یعنی
خداوند نیکوکاران را دوست دارد .
- نشانه های محسنین در قرآن :
مولانا و سیدنا امام خامنه اى به آقاى پرهیزگار گفت :
حاضرم بخشى از وجودم ناقص یا فلج شود که حافظ قرآن باشم. این کلام را چند بار ایشان فرموده اند.
حضرت استاد حسن زاده آملى هم به آقاى پرهیزگار گفت: حاضرم آنچه تحصیل کرده ام بدهم و حافظ قرآن باشم.